//
you're reading...
Pisanie prac

Przypisy

Przypisy powinny znajdować się na dole każdej strony pisane czcionką „10”, tytuły podajemy kursywą.

Przypisy dla dokumentów drukowanych
 przy sporządzaniu przypisu dotyczącego książki drukowanej, należy czerpac informacje przede wszystkim ze strony tytułowej (nie okładki) bądź jej odpowiednika; jeżeli brak strony tytułowej, można sięgać do informacji w pozostałych częściach książki.

Podstawowe elementy przypisu

Pierwsza litera imienia autora (lub pełne jego brzmienie) i nazwisko, pełny i zgodny z oryginałem tytuł książki, kolejność wydania (jeśli inne niż pierwsze), nazwa wydawnictwa, miejsce rok wydania, numer strony.

W przypadku publikacji jednego autora przypis powinien uwzględniać następujące informacje:

1 R. J. Barro, Makroekonomia, PWE, Warszawa 1997, s. 50.

Jeśli pracę napisało więcej niż trzech autorów, wówczas w przypisie odnotowuje się pierwszego autora oraz skrót [i in.] bądź [et al.], np.:

2 B. Bona [i in.], Akcyza w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2006, s. 15.

W przypadku pracy napisanej pod wyraźnie wskazaną redakcją w przypisie na pierwszym miejscu wymienia się autora rozdziału, tytuł rozdziału, a następnie tytuł całej pracy, red. …, wydawnictwo, miejsce wydania rok, strony.

3 L. Czechowski, K. Dziworska, A. Górczyńska, Atrakcyjność inwestycyjna województwa pomorskiego, [w:] Bezpośrednie inwestycje zagraniczne w budowaniu potencjału konkurencyjności przedsiębiorstw i regionów, red. W. Karaszewski, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2007, s. 477- 485.

Informacje o tomie i jego tytule w przypadku książki wielotomowej zamieszcza się po roku wydania.

W przypadku pracy zbiorowej przypis można zredagować w zależności od dokładności informacji wydawniczych w różny sposób, np.:

4 K. Dziworska, A. Górczyńska, Inwestycje infrastrukturalne jako stymulator rozwoju gospodarczego, [w:] Gospodarka nowe perspektywy po kryzysie, red. M. Kalinowski, M. Pronobis, CeDeWu, Warszawa 2010, s. 119.
Po [w:] tytuł książki, red. nazwiska redaktorów.

W przypadku powołania się na niedostępną publikację, znaną jednak z innego dzieła, przypis przyjmie postać:

5 G. Schmid, The Evaluation of Labour Market Policy, „Evaluation” 1997, nr 3, [za:] Z. Wiśniewski, Kierunki i skutki deregulacji rynku pracy w krajach Unii Europejskiej, UMK, Toruń 1999, s. 23.

– publikacje zamieszczone w czasopismach/wydawnictwach ciągłych (np. wzeszytach naukowych) powinny być zredagowane w przypisie w sposób następujący:

6 A. Jarugowa, Zrównoważona karta dokonań w systemie zarządzania strategicznego, „Controlling i Rachunkowość Zarządcza w Firmie” 2000, nr 1, s. 9.

– przypis dotyczący aktu prawnego powinien wyglądać następująco:
7 Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, art. 3 ust 2, Dz. U. 1998, Nr

137, poz. 887.

Lubelski, Lublin 2005, s. 45-95.

Przypisy dla dokumentów elektronicznych

9 Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie Warszawa: http://www.gpw.pl/pub/files/PDF/regulacje/regulamin_gpw.pdf, odczyt z dnia 12.11.2008.

przykład przypisu dotyczącego materiałów niepublikowanych:
8 M. Duda, Sankcje podatkowe w podatku od towarów i usług, Praca doktorska, Katolicki Uniwersytet

                       

7

Skróty w przypisach

Przywoływana po raz kolejny, ale nie w bezpośredniej kolejności, praca powinna być odnotowana w przypisie za pomocą skrótu dz. cyt. lub op. cit.

następująco:
10 M. Kalinowski, op. cit., s. 29 lub M. Kalinowski, dz. cyt., s. 29.

Jeśli ta sama osoba jest autorem kilku cytowanych publikacji, to konieczna jest identyfikacja właściwego opracowania zazwyczaj przez podanie pierwszych wyrazów tytułu cytowanego dzieła, np.:
11 M. Kalinowski, Zarządzanie ryzykiem…, s. 29.

Formę tamże (lub ibidem) stosuje się wtedy, gdy zachodzi potrzeba przywołania tej samej pracy w bezpośrednio następnym przypisie, np.:

12 M. Kalinowski, Zarządzanie ryzykiem walutowym w przedsiębiorstwie, CeDeWu, Warszawa 2007, s. 7. 13 Tamże, s. 41. lub Ibidem, s. 41.

Stosowane w przypisach skróty oznaczają odpowiednio:

i następne – i nast. (lub passim) i inne – i in. (lub et al.)
w: – W: [w:] (lub In),
bez roku – b.r. (lub s.a.)

bez miejsca – b.m. (lub s.l.)

zobacz – zob. (lub vide) wolumin – wol. (lub vol.) wydanie – wyd. wydawnictwo – wydaw. strona – s.

numer – nr tom – t.

poprawione – popr. poszerzone – poszerz.

Reklamy

About pisaniepracna5

Nie piszę na każdy temat, ale na prawie każdy.

Dyskusja

Brak komentarzy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: